Шаҳарнинг энг қадимий кафеларидан бири ярим асрдан кўпроқ вақт давомида ўзига хос «тапақа» товуқларининг бетақрор таъмини сақлаб келмоқда. Кафе Давлат ҳуқуқ университети биносига ёндош жойлашган бўлиб, илгари бу ерда Миллий (бир пайтлар Ўрта Осиё) университетининг биология факультети жойлашган эди. Шаҳар тарихини яхши биладиганлар учун бу бино Сквердаги собиқ эркаклар гимназияси сифатида таниш. Ёнида мустақиллик йилларида қурилган Темурийлар тарихи музейи биноси жойлашган.

«Уголок» 1964-йилда иқтидорли меъмор Нузет Заидов лойиҳаси бўйича қурилган. Кафе тарихий гимназиянинг ўнг томонига шу қадар муваффақиятли «жойлашганки», кўпчиликка у бу ерда қадимдан мавжуддек туйулаётганди. Ихчам ва оригинал бино ошхона, иккита зал ва бир пайтлар очиқ майдончадан иборат бўлган — ҳозир у ойналанган ва қишда фойдаланилади.

Иккинчи қаватга спирал зинапоя ва қия пандус олиб чиқади. Илгари юқорида музқаймоқ кафеси ишлаган бўлса, ҳозир у ерда «Уголок» ресторани фаолият юритади — биринчи қаватдаги кафенинг ўзига хос давоми.

«Уголок»нинг асосий ўзига хослиги — узоқдан ҳам келишга арзийдиган таниш қовурилган товуқ таъми. Ҳар қандай севикли шаҳар жойи сингари, кафе ўз афсоналарига ҳам эга бўлди. Айтадиларки, дастлаб у бошқа ном билан аталган, аммо халқ орасида «Уголок» лақаби шу қадар ёпишиб қолдики, охири-оқибат расмий номга айланди. Кафенинг биринчи директори «Пахтакор»нинг собиқ дарвозабони Николай Фёдорович Мошкин бўлиб, унинг ташаббускорлиги туфайли «Уголок» тезда машҳур бўлди. Машҳур рецепт муаллифи эса ошпаз Рубен Михайлович Балиев бўлиб, айнан у товуқ тапақани тошкент гастрономиясига киритган.

Ва энг муҳими — биринчи қаватдаги ўзи хизмат кўрсатадиган кафе ҳам, иккинчи қаватдаги ресторан ҳам ягона «Уголок» номи остида ишлайди. Бу ерда ҳали ҳам ўша унутилмас таъм ва ўзгармаган рецепт бўйича тайёрланган махсус соус билан товуқлар тақдим этилади.