17 qavatli «Oʻzbekiston» mehmonxonasi — poytaxtning eng tanish belgilaridan biri. Shahar markazida joylashgan, u Skver tomon ochilgan kitobni eslatadi.

1974-yilda ochilgan paytda bu Markaziy Osiyodagi eng yirik va eng hashamatli mehmonxonalardan biri edi. «Oʻzbekiston» oʻz davrining taraqqiyot va texnik yutuqlarining ramzi boʻldi. Binoning meʼmoriy koʻrinishi, yumshoq chiziqlar va qatʼiy modernistik shakllar bilan, sovet modernizmi estetikasini va 1970-yillar Sharqiy blok ruhini aks ettiradi.

Fasad toʻrtburchak beton panellar bilan bezatilgan, ular quyoshdan himoya ekranlari vazifasini bajaradi. Ularning ritmik naqshi mehmonxonaning ajralmas qismiga aylangan va Toshkentda bunday yechimlardan birinchilardan boʻlgan. Keyinchalik bu usul keng tarqalib, anʼanaviy oʻzbek ornament — panjaroy bilan bogʻlanib qoldi.

Bino Skver makoniga «bosmaydi», balki uning ustida suzayotgandek — loyiha mualliflari: meʼmorlar I. A. Merport, L. I. Yershov va V. S. Roshchupkinning muvaffaqiyatli yechimi.

Ochilgandan keyin mehmonxona Skver ansambliga organik ravishda qoʻshildi, universitetning eski korpuslari va Soat minorasi bilan qoʻshni boʻldi. Keyinchalik ansamblga Temuriylar tarixi muzeyi, ikkinchi soat minorasi va Forumlar saroyi qoʻshildi, ammo shahar markazi panoramasida hali ham «Oʻzbekiston» mehmonxonasi ustunlik qiladi.

Toshkentliklar uni mehribonlik bilan «Oʻzbechka» deb atashadi — bu nom taksichilar va shaharliklar uchun odatiy yoʻnalish boʻlib qoldi. Kechqurunlari fasad bayramona yoritish bilan yonadi, uning ifodali siluetini taʼkidlaydi.

Mehmonxonada 223 ta xona, ikkita restoran, bar, konferens-zallar va muzokara xonasi mavjud. Yuqori qavatda sport zali, sauna va goʻzallik saloni joylashgan. Mehmonxonadagi restoran oʻzining dabdabali tantanalari bilan mashhur — bu yerda bir necha avlod toshkentliklarning toʻylari va yubileylari nishonlanadi.

Mustaqillik yillarida bino rekonstruksiya qilingan: kirish oldiga amaliy boʻlsa-da, dastlabki monumentallik garmoniyasini biroz buzuvchi soyabon qoʻshilgan.